Jouw/jou/je

Gebruik van jou, jouw en je:

1. Nadruk of geen nadruk:

Jou en jouw zijn nadrukkelijke vormen.
Als er géén nadruk op ligt, gebruik je de niet-nadrukkelijke vorm je.

Vb.

• Mag ik je telefoon even gebruiken?

• Zal ik je mijn nummer geven?

2. Jouw = van jou (bezittelijk voornaamwoord):

Jouw drukt bezit uit. Je gebruikt het wanneer iets van iemand is.

Vb.

• Ik heb het jouw moeder als eerste gevraagd. (= de moeder van jou)

• Jouw presentatie was het best.

• Naar jouw theorieën luister ik het liefst.

• Ik deed het voor jouw plezier.

• Je bent onrustig voor jouw doen. (= de gewoonte van jou)

• Ik doe het, maar op jouw verantwoording!

Andere bezittelijke voornaamwoorden: mijn, uw, zijn, haar, ons/onze, jullie, hun.

Let op: Na van komt er geen werkwoord.

• Het boek is van jou.
  Alleen als het woord zelfstandig bezit aanduidt, schrijf je jouw:

• Dat is jouw boek.

• Het boek is van jouw zus. (= van de zus van jou)

3. Jou = persoonlijk voornaamwoord

Gebruik jou als persoonlijk voornaamwoord — het drukt geen bezit uit.

Vb.

• Ik heb het jou gevraagd.

• Gijs zag jou gisteren in de stad.

• Dat ga ik meteen voor jou doen.

• De door jou gestelde vraag komt ook aan de orde.

Andere persoonlijke voornaamwoorden: ik, mij, zij, hem, u, wij.

4. Twijfel? Gebruik de 'hem/zijn'-test

Vervang jou(w) in gedachten door hem of zijn:

• Past hem? → gebruik jou.

• Past zijn? → gebruik jouw.

Vb.

• Ik heb het hem gevraagd → Ik heb het jou gevraagd.

• Gijs zag hem gisteren in de stad → Gijs zag jou gisteren in de stad.

• Is dat van hem of van haar? → Is dat van jou of van haar?

• Is dat zijn idee? → Is dat jouw idee?

• Zijn moeder houdt van toneel → Jouw moeder houdt van toneel.

• Dat boek is van zijn zus → Dat boek is van jouw zus.